Zgodnie z treścią poniższego artykułu, osoby bliskie (rodzina, narzeczona, mąż, żona, dzieci, a także osoby bliskie – niezaliczone do rodziny) osoby zmarłej na skutek wypadku mają prawo do ubiegania się o stosowne odszkodowanie – tylko w sytuacji, gdy dojdzie do pogorszenia ich sytuacji majątkowej i życiowej po śmierci bliskiej osoby.

Przykładowo gdy na skutek wypadku zginął jedyny żywiciel rodziny, mąż i ojciec 3 dzieci – wszystkie te osoby mają prawo do stosownego odszkodowania. Konieczne jest udowodnienie pogorszenia się sytuacji finansowej osób bliskich po śmierci poszkodowanego.

Przykładowo gdy zmarły pracował i mieszkał sam, a o stosowne odszkodowanie będzie chciał wystąpić jego ojciec i matka – osoby te muszą udowodnić, że zmarły wspierał je finansowo. Jeżeli w wypadku zmarła babcia, którą utrzymywał wnuk – nie będzie on miał możliwości uzyskania stosownego odszkodowania – brak realnego pogorszenia sytuacji finansowej i życiowej wnuka (mimo, iż mógł faktycznie ponieść straty natury psychicznej).

Art. 446.§ 3. Sąd może ponadto przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego stosowne odszkodowanie, jeżeli wskutek jego śmierci nastąpiło znaczne pogorszenie ich sytuacji życiowej. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Stosowne odszkodowanie jest roszczeniem:

• osobistym (przynależnym osobie bliskiej zmarłego/zmarłej w wypadku),
• pieniężnym,
• jednorazowym (niedopuszczalne jest przyznanie/zasądzenie stosownego odszkodowania w formie renty - mimo, iż doznane straty finansowe i życiowe mają długotrwały charakter; należy sprawdzić prawo do renty),
• wypłata odszkodowania jest uzależniona od pogorszenia sytuacji finansowej osoby roszczącej odszkodowania.

Źródło i więcej informacji:
Campter Odszkodowania