Pracownicze programy emerytalne działające w ramach III filara zreformowanego systemu ubezpieczenia społecznego stanowią dobrowolną formę oszczędzania na cele emerytalne. Zgodnie z przepisami ustawy o PPE pracodawca tworzy dla swoich pracowników program umożliwiający gromadzenie środków na przyszłą emeryturę.

Stosownie do przepisów ww. ustawy, pracownicze programy emerytalne mogą być prowadzone w jednej z czterech form:
- w formie pracowniczego funduszu emerytalnego,
- w formie umowy o wnoszenie przez pracodawcę składek pracowników do funduszu inwestycyjnego,
- w formie umowy grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń jako grupowe ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym,
- w formie zarządzania zagranicznego.

Pracowniczy program emerytalny może być prowadzony przez pracodawcę samodzielnie jako program zakładowy lub też wspólnie z innymi pracodawcami, którzy zdecydowali się na jego realizację na jednakowych warunkach - jako program międzyzakładowy.

Z Raportem Komisji Nadzoru Finansowego można zapoznać się  w formie pdfa pod poniższym linkiem:

http://www.knf.gov.pl/Images/Raport_PPE_2008_tcm20-10950.pdf

Raport KNF jest o tyle istotny, że w tym momencie w Sejmie znajduje się obywatelski projekt wprowadzenia ulgi podatkowej dla III filaru. Gdyby pomysł komitetu Razem spotkałby się z aprobatą posłów, to oszczędzanie w ostatnim filarze systemu emerytalnego byłoby znacznie korzystniejsze. W raporcie KNF można przyjrzeć się funkcjonowaniu systemu dziś i głównym tendencjom panującym w tym segmencie rynku. Praktycznie każde towarzystwo ubezpieczeniowe ma w swojej ofercie  pracownicze programy emerytalne, jest to zwłaszcza widoczne wśród grupowych polis na życie.

Źródło: KNF

Jakub Tabisz