Należy przez to również rozumieć zatrudnienie u tego samego pracodawcy na podstawie kolejno po sobie następujących umów o pracę - przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego wynagrodzenie wypłacone z tytułu tych umów sumuje się. Nie traktuje się przy tym jako przerwy w ubezpieczeniu przerwy przypadającej na dzień ustawowo wolny od pracy.
Przeciętne miesięczne wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się przez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego przez ubezpieczonego będącego pracownikiem (zgodnie z art. 3 u.ś.p. - wynagrodzeniem jest przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe) za okres, o którym mowa w art. 36 ust. 1 i 2 u.ś.p., przez liczbę miesięcy, w których wynagrodzenie to zostało osiągnięte (art. 38 ust. 1 u.ś.p.).
Zasadę tę stosuje się odpowiednio przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego, zasiłku macierzyńskiego i zasiłku opiekuńczego (art. 47 u.ś.p.).
Podstawa prawna:
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. 2005 Nr 31 poz. 267 ze zm.)
Przemysław Gogojewicz
Specjalista w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych
www.gogojewicz.com